سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

241

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و عزّر : ضمير نائب فاعلى بمقرّ برمىگردد . قوله : و لو مرّة : يعنى اگرچه اقرارش يك بار باشد . قوله : و سيأتى : يعنى و به زودى خواهيم گفت كه موجب هرتعزيرى با دو بار اقرار ثابت مىشود نه يك مرتبه . قوله : و كذا الزّنا : يعنى اگر اقرار به زنا كمتر از چهار بار باشد تنها تعزير ثابت مىگردد . قوله : و لم يذكره ثمّ : ضمير فاعلى در [ لم يذكره ] بمرحوم مصنف و ضمير مفعولى آن به ثبوت تعزير بواسطه اقرار كمتر از چهاربار راجع بوده و مشار اليه [ ثمّ ] باب حدّ زنا مىباشد . قوله : و لو شهد عليه به : ضمير در [ عليه ] بفاعل و در [ به ] به لواط برمىگردد . قوله : او اختّل بعض الشرائط : يعنى بعضى از شرائط ثبوت لواط . قوله : و ان كانوا اربعة : ضمير جمع در [ و ان كانوا ] به شهود راجعست . قوله : و يحكم الحاكم فيه بعلمه : ضمير در [ فيه ] به لواط راجع است و ضمير در [ بعلمه ] به حاكم برمىگردد . قوله : كغيره من الحدود : ضمير در [ كغيره ] بلواط راجعست . قوله : و لانّه اقوى من البيّنة : ضمير در [ لانّه ] به علم حاكم راجعست . قوله : و كذا لا فرق بينهما : يعنى بين عبد و حرّ . قوله : و هذا منه : مشار اليه [ هذا ] عبارت [ و لا فرق بين العبد ]